sent

Warble fluit


 

Warble


Er zijn twee soorten warble :
De echt warble
En de door vibrato opgewekte warble.


De echte Warble
Hierbij  wordt is de klank geproduceerd door de fluit zelf
zonder om de warble opgang te brengen moet je iets harder blazen maar
zodra de druk bereikt wordt waarmee de warble begint zorgt de bouw van
de fluit er voor dat hij van zelf verdergaat.Je kunt hem meestal horen als
je in de grondtoon van de fluit speelt.


Vibrato-geïnduceerde Warble

Een vibrato-geïnduceerde warble wordt gemaakt door de speler zelf met
behulp van vibrato-technieken.
Door de ademdruk te variëren, kan de speler de fluit dicht bij een
overblow plaatsen, zonder de fluit volledig over te laten naar het
tweede register. De vibrato-technieken kunnen het geluid van een stabiele
warble nabootsen, maar niet precies.


Op sommige manieren klinkt de hedendaagse Indiaansefluit niet als de
inheemse fluiten uit het verre verleden. De fluiten zijn verfijnd door
moderne opties. Ze zijn afgestemd op bepaalde toonladders.
Hun klankkleur is aangepast is. En ze hebben hun vermogen om te warbelen verloren,
dit geluid was in vroegere tijden een alom gewaardeerde eigenschap van de fluit.
Dergelijke fluiten kunnen krachtig worden geblazen met alle gaten bedekt,
terwijl de toonhoogte van de fluit herhaaldelijk een octaaf springt en dan
onmiddellijk een octaaf valt. Toen ze voor het eerst hoorden, verwarren velen
de warble voor een sterke vibrato of een fladderende tong.


Een aantal opnames met de warble is te vinden op het web,
zoals de Belo Cozad-opname op
https://www.themathesontrust.org/library/the-kiowa-story-of-the-flute


Belo Cozad (1864–1950), een legendarische fluitspeler van Kiowa,
legt in deze opname (vóór het gedeelte dat hier wordt gepresenteerd)
uit hoe het houten fluitlied dat hij speelt, is verkregen van een
voorouder die het van een geest heeft geleerd. De Kiowa is een stam
uit Noordwest-Amerika.



Tegenwoordig is de warble geen populair geluid. De warble wordt slechts nog door
enkelen gewaardeerd en trekt belangrijke scheidslijn tussen een traditionalist
en de modernist. Veel van de huidige populariteit van de hedendaagse heeft NAF
veel te maken heeft met een paar muzikanten in de jaren '80 en begin jaren '90
een geluid creëerde dat aantrekkelijk was voor de massa.
Maar  dat was meer dan 100 jaar geleden anders.


Een van de vroegste vermeldingen van de warble kwam van Alfred Longley Riggs in 1869.
Hij gaf een gedetailleerde beschrijving van de fluitconstructie, muzikale afstemming
en de warble die de ‘bubbling’ werd genoemd.


(Bron flute tree)



344.64.3, Virgil Robbins Collection, OHS




Hier onder hoor je en stukje muziek met een Warble fluit gemaakt door
Michael Searching Bear. Heb hier de combinatie proberen te maken van oud en nieuw.
De warble fluit met rockmuziek



This track is embedded with the friendly permission by the creatives on wikiloops.com.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten